Scholierenblog: 'Schtzngrmm'

Zoals iedere maandag morgen hoorde ik mijn wekker afgaan: “Ik wil niet uit bed! Ik wil weekend!” Toch kreeg ik het voor elkaar dat ik uit bed kwam en slaapdronken liep ik naar beneden. Ook de les begon niet geweldig, maar toen gebeurde er iets dat me wakker maakte. Ik hoorde iets raars, het waren geen woorden en ook geen zinnen, het was geen Nederlands en ook geen Duits, het waren klanken. Klanken zonder klinkers en het klonk heel raar en betekenisloos.

Wij hebben die dag twee verschillende Lautgedichte gehoord. Bij het eerste gedicht zei de docent het volgende: “Jongens, dit is het beste oorlogsgedicht ooit geschreven!” Het gedicht dat die ons liet horen, heette ‘Schtzngrmm’. Ik vond de naam nogal vaag en probeerde met een paar vrienden het uit te spreken; bijna onmogelijk!

Toen kregen we de uitleg over de betekenis van de titel. Schtzngrmm (Schutzengräben) betekent in het Nederlands ‘loopgraven’. Hiernaast zie je de tekst van ‘Schtzngrmm’.

Toen het gedicht was afgelopen begreep ik er nog niet zo veel van. Natuurlijk moest iedereen lachen en ik lachte mee. Wat kan je anders verwachten van een klas vol met pubers? De docent zette het gedicht nog een keer op, want hij wilde dat wij het begrepen. Na de tweede keer luisteren hoorde ik dat er een heel verhaal werd verteld. Elke klank stond voor een gebeurtenis. Ik weet het, het klinkt heel raar. Maar kijk maar eens goed naar de tekst van het gedicht.

Het tweede gedicht was echt een leuke. We begrepen nu een beetje hoe Lautgedichte werken en we konden het een beetje volgen. Het gedicht heet 'Otto Mops' en gaat over een hond.

Ik heb nog steeds niet veel met poëzie en door deze Lautgedichte ga ik ook niet anders naar poëzie kijken, maar het is weer eens iets anders. Het is een leuke wending in je dag en het is leuk om er met de klas of met wat vrienden naar te luisteren.

Elske Wendt is redacteur van de scholierenredactie van Duitslandweb.nl. Ze zit op het A. Roland Holst College in Hilversum.