Das Beste, was mir je passiert ist

Aan het einde van de tweede dag liepen we langs een winkel, Saturn, die overal posters met Sternhagelgünstig (‘heel goedkoop’) had hangen. Een leuke winkel. Ruim opgezet, vriendelijke mensen en veel CD’s. En gelukkig, ze hadden de nieuwste van Silbermond: 'Silbermond trifft Jenix'. Ik helemaal blij. Maar niet mijn broertje, want die heeft ‘m de rest van de reis moeten horen. Rammstein heb ik overigens bij Saturn niet gezien.

En toen gingen we op 14 augustus eindelijk naar het concert van Silbermond in Coburg. Natuurlijk was ik van de zenuwen op weg naar Duitsland de kaartjes vergeten, dus konden we bij de grens weer terug. Daardoor kreeg ik wel tijd om me te verdiepen in de stad Coburg. Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat Luther er een half jaar ondergedoken heeft gezeten. Dat was in 1530, toen hij niet verder kon reizen naar Augsburg omdat hij in de ban gedaan was.

Maar het ging natuurlijk om het concert. Daar speelde Silbermond als eerste ‘Alles Gute’:

Und du sehnst dich so
nach diesem einen Atemzug
Der dich am Leben lässt
Und dir sagt, dass alles hier vergessen ist
Und alles bis hierher
Zählt ab heut nichts mehr
Denn alles Gute liegt vor dir

Alles Gute liegt vor dir. Dat was ook zo. Zodra de band op het podium stond, vergat ik alles om me heen, en stond ik alleen nog maar mee te zingen en te springen. Tussen de liedjes door bleef Stefanie, de zangeres, maar kwebbelen. In een hoog tempo, te snel voor een normale Hollander. Het eerste wat mijn vader na het concert zei, was: “Wat een kletskous is die meid zeg!”

Ze vertelde bijvoorbeeld dat ze ziek was. “En dan heb je heel veel van die verschillende keelsnoepjes. Je hebt rode, groene, gele en oranje. Sommige zijn heel fijn als je wilt gaan slapen, en, let op, nu komt de link: sommige snoepjes een genot voor je keel en sommige liedjes een genot voor je oren!”

Maar ze heeft vooral gezongen. De show was heel indrukwekkend, met veel onverwachtse wisselingen. We stonden helemaal vooraan, een plek waar je de muziek nog meer in je darmen voelt dan in je oren hoort, zoals mijn vader vond. Gelukkig zong ze ook ‘Nichts Passiert’, waarvan ik de tekst heel mooi vind:

Verführt uns nicht, denn wir sind nicht blind
Erzählt uns nichts vom blauen Himmel, wenn da Wolken sind
Ein Wort allein hat noch keinen Stein gedreht
und es ist Zeit, dass sich was bewegt
Und ich frag mich, wieviel Zeit wollt ihr denn noch verlier'n
Ich seh euch immer reden, aber nichts passiert
Also sagt mir wieviel Zeit wollt ihr denn noch verlier'n
Ihr seid die ganze Zeit am Reden
Die ganze Zeit am Reden, Reden, Reden
Nichts passiert!

Alles werkte mee. De dag ervoor en erna stortte de regen neer, maar dit was een schitterende dag. Een blauwe hemel, mooie zonsondergang, lekker warm. En die avond zelf maakte de donkere nacht het extra gezellig want iedereen zong uit volle borst mee. Toen voelde ik me één met de groep. Het liedje wat écht iedereen heeft meegezongen wat het liedje van een eerder album, 'Das Beste'.

Du bist das Beste, was mir je passiert ist
Es tut so gut, wie du mich liebst
Vergess den Rest der Welt Wenn du bei mir bist
Du bist das Beste, was mir je passiert ist
Es tut so gut, wie du mich liebst
Ich sag's dir viel zu selten
Es ist schön, dass es dich gibt.

Ik vond het ontzettend leuk Silbermond een keer in het echt te hebben gezien. En zelfs mijn vader heeft die avond veel plezier gehad. De volgende keer is het mijn vader die voorstelt naar een concert van Silbermond te gaan, want toen ik mijn Silbermond CD´s niet kon vinden, kwam mijn vader een paar dagen later zingend de trap af: “Du bist das Beste, was mir je passiert ist.”

Elisabeth Lens is redacteur van de scholierenredactie van Duitslandweb.nl. Ze zit in de 5e klas van het Johan van Oldenbarnevelt gymnasium in Amersfoort.