‘Arbeit für den Frieden’

“Was machst du diesen Sommer?” Dit is één van de motto’s van de Volksbund en precies deze vraag stelde ik mijzelf dit voorjaar. Geen zin meer in gezellige vakanties met mijn ouders. Iets actiefs moest het zijn en liefst met andere jongeren. Dus zoeken in het World Wide Web. Daar kwam ik terecht op deze site van de Volksbund.

De Volksbund is een Duitse organisatie die sinds 1919 de graven van oorlogsslachtoffers en soldaten binnen en buiten Duitsland verzorgt. Daarbij hoort het praktische onderhouden van kerkhoven en monumenten. Bovendien worden familieleden van slachtoffers bij de zoektocht naar de graven van hun vermiste gezinsleden geholpen.

Voor mij was vooral één activiteit van de Volksbund interessant: elke zomer organiseren de zestien deelorganisaties workcamps voor jongeren. Op zo’n workcamp werken jongeren uit heel Europa twee weken samen aan het onderhoud van kerkhoven. Het doel is dat mensen al in hun jeugd de culturen van hun buurlanden leren kennen en dat de dreiging van een oorlog in de toekomst daardoor afneemt. Vandaar ook het motto van de Volksbund: ‘Arbeit für den Frieden’ - ‘Werk voor de vrede’

Er zijn twee soorten workcamps. In Duitsland en buiten Duitsland. In Duitsland komen jongeren uit allerlei Europese landen samen. Buiten Duitsland gaat een groep Duitsers naar het buitenland om daar met een even grote groep jongeren uit het gastland samen te werken.

Ik heb deze zomer beide mogelijkheden geprobeerd. Twee weken zat ik in het Duitse Gotha in Thüringen en twee weken in het Litouwse Siauliai. De beide workcamps leken enigszins op elkaar. Dertig jongeren tussen de 16 en de 25 jaar komen samen in een jeugdherberg. In Gotha kwamen de deelnemers uit elf landen, uit Rusland, Oekraïne, Moldavië, Polen, Bulgarije, Duitsland, Italië, België, Nederland, Frankrijk en Engeland. In Siauliai kwamen de deelnemers uit Duitsland en Litouwen.    

's Morgens werkten we op een kerkhof. Grafstenen boenen, onkruid wieden, heggen knippen, enz. De werkzaamheden in Litouwen waren wel veel moeilijker dan in Duitsland. Het kerkhof daar lag ver weg in het bos en was totaal verwilderd. We waren vooral bezig een pad aan te leggen om het kerkhof bereikbaar te maken.

’s Middags hadden we een cultureel-historisch programma of deden we gewoon iets leuks. In Gotha bezochten we o.a. de beroemde Wartburg en het concentratiekamp Buchenwald. In Siauliai bezochten we de beroemde Hill of crosses en de hoofdstad van Litouwen, Vilnius. In beide kampen gingen we bovendien gewoon zwemmen, of wandelen in een natuurpark of shoppen in de stad.

’s Avonds was het altijd helemaal gezellig. In Gotha waren er twee Poolse jongens die ontzettend goed gitaar konden spelen. Als het in de avond koeler werd haalden ze die tevoorschijn en gingen we met z’n allen in een kring zitten, bier drinken, naar hun liedjes luisteren en met elkaar praten.

Voor mij was vooral het zeer persoonlijke contact met mensen uit andere landen interessant. In Gotha waren er mensen uit elf landen en zo kon ik over al die landen iets te weten komen. Met de Moldaviërs praatte ik over de moeilijke politieke situatie in hun land, dat het een dictatuur is en erg arm. Met de twee Italianen uit Milaan had ik het over het probleem met de Maffia in hun stad, hoe dat precies werkte en of het slecht was voor het land. Tegelijkertijd was het ook ontzettend grappig. s’ Middags reden we altijd met de bus, als er dan op de radio muziek kwam die we kenden, gingen de twee Polen en ik altijd meezingen.

In Litouwen waren de sanitaire voorzieningen niet zo geweldig. In plaats van een wc hadden we op sommige plekken poepgaten. Het gekke was dat we juist daarover grappen maakten, daardoor was het ook daar een heel grappige tijd en ik heb nog nooit zo veel gelachen.

Ik ben echt ontzettend blij dat ik aan deze kampen heb meegedaan. Aan de ene kant omdat het interessant en leerzaam was maar vooral omdat het gewoon een heel gezellige tijd was en ik nieuwe vrienden in heel Europa heb gevonden.

 Folke zat in het schooljaar 2007-2008 in de Scholierenredactie van het Duitslandweb. Hij zat op de Scholengemeenschap Augustinianum in Eindhoven.