'Ik laat het meteen vallen'

De eerste keer in Duitsland. We reden eerst naar Hannover voor de expo en toen via Berlijn naar Denemarken. Ik krijg opeens weer zo’n visioen van een volgens mijn ouders typisch Duits hotel langs de weg dat leek op een grote boerderij. Overal waren vliegen. Ik had het er niet zo naar m’n zin. Het was een van de eerste aantekeningen in een oud dagboek. De zolderkamer was schoon en de dekens van het bed waren blauw.We maakten nog een avondwandeling door het platteland. Het rook naar mest. Ik heb geen idee of de expo bij Hannover ook echt mijn eerste keer in Duitsland was, maar dit is de oudste herinnering aan Duitsland. Van Berlijn kan ik me ook nog heel vaag de Reichstag herinneren.

'Meteen laten vallen'

Op school begon ik in de tweede klas met Duits. Als ik aan lessen Duits denk, denk ik ook meteen aan het kleine buitenaardse wezentje dat in bijna elke oefening van mijn boek terugkwam. Rüssli heette het. En ik had een gloeiende hekel aan Rüssli en was beslist niet bereid om tegen Rüssli te zeggen wat je deed aan tafel of hoe mijn schooldag eruit zag. Misschien is dat waarom ik nu nog steeds moeite heb met de grammaticaregels. In de derde kregen we een andere docent en ik was uit voorzorg alvast achteraan gaan zitten. Ik zat constant te kletsen met mijn vriendin en zo had ik de halve woordenlijst voor het proefwerk niet geleerd. Een onvoldoende kreeg ik terug en ik was boos, maar niet op mezelf, nee op Duits. Vastbesloten zei ik tegen mijn vriendin “Duits laat ik meteen vallen in de bovenbouw, wat een stom vak!” De docent stond achter me en ik keek haar smalend aan. Toch heb ik ook goede herinneringen uit die tijd aan de liedjes die we zongen uit de Dreigroschen Oper en het liedje over een currywurst, wat hebben we toen gelachen!

Zuurkool

 De bovenbouw was toch even een tegenvaller: want in de vierde had iedereen nog gewoon Duits. En niet bij de docent uit de derde, nee, bij een beruchte docent, bij wie zelfs de kwajongens beleefd waren en die altijd u zei tegen ons. Dat maakte mij zenuwachtig. Maar nog veel zenuwachtiger werd ik toen ik hoorde dat ik als eerste een referaat moest houden. In het Duits. Over een gedicht. Zonder sleutelwoorden. Radeloos was ik. Ik zat voor in de klas iets te stamelen over 'Die Lorelei' maar na een paar minuten klapte ik helemaal dicht. Die docent heeft me toen gematst, want ik kreeg uiteindelijk toch nog een voldoende. Sinsdien ben ik nooit meer bang voor spreekbeurten als ik er sleutelwoorden bij mag houden.

Dat jaar zijn we ook met de hele klas naar Berlijn geweest. Het was erg gezellig en leerzaam ook al hadden we een heel vol programma. De eerste avond aten we typisch Duits: zuurkool met worst. Iedereen vond het niet te vreten, maar ik at keurig mijn bord leeg. Ik was namelijk verkouden. Na Berlijn werd de vierde nog hard werken voor mij en ik ontdekte dat het natuurprofiel dat ik gekozen had mij niet goed lag. Ik moest het jaar afmaken en volgend jaar zou ik overstappen naar Cultuur en Maatschappij. Op het formulier moest ik aangeven welke vakken ik hiervoor koos. Ik koos voor Duits en Frans. Ik heb het maar niet verteld aan de docent uit de derde…

Kafka en Hamburg

 De vijfde was erg leuk. Ook bij Duits. We hadden een andere docent en hij was echt aardig. We leerden veel over literatuur en lazen ook Kafka en over Tonio Kröger. Ik vond literatuur leuk en haalde hoge cijfers voor alle schoolexamens. Ik begon me steeds meer te interesseren voor de Duitse cultuur, wie had dat ooit gedacht! Halverwege de vijfde kwam ik bij deze website terecht dankzij mijn docent. Ik maakte de reis naar Hamburg die echt fantastisch was ook al stroomde het van de regen.

Angela Merkel interviewen

In het laatste jaar heb ik nog hard voor Duits moeten knokken. Mijn docent had wel erg hoge verwachtingen en vroeg op het mondeling of ik Angela Merkel al geïnterviewd had! De andere schoolexamens heb ik gepasseerd, maar als ik nog eens een brief over communicatiemiddelen zoals de tamtam moet schrijven vind ik dat niet fijn… Vlak voor kerst ben ik nog met m’n ouders naar Düsseldorf geweest. Dat vond ik erg gezellig. Ik vond vooral de Glühwein en de Lebkuche lekker. Ook ben ik tussendoor natuurlijk nog met de redactie naar München geweest en dat was echt geweldig. Ik vond het een leuke stad en met meneer GoldschmidtDokumentar-literatur en Martin Walser. heb ik nog steeds contact! Ik sloot Duits af met weer een literatuurexamen over de

Rüssli....

 Mijn allerlaatste les Duits was op vrijdag 20 april. Het uur ging in een roes aan me voorbij. Ik kwam te laat en nadat we een paar examenteksten hadden geoefend ging de bel. Het was het laatste lesuur van mijn laatste schooldag. Rüssli, misschien ga ik je ooit nog eens missen! Graag wil ik iedereen bedanken die mijn artikelen leest of die mij geïnspireerd heeft. Bedankt docenten Duits, want toch is er een belangstelling ontstaan voor jullie vakgebied!  Superbedankt Florianne, je bent echt geweldig en hebt mij onwijs goed gecoacht! En bedankt ouders, voor alle kopjes thee en diensten die jullie mij hebben aangeboden terwijl ik hier werkte.

 Froukje zat in het schooljaar 2006-2007 in de Scholierenredactie van het Duitslandweb. Ze zat op het Gymnasium Haganum  in Den Haag.