Gunda Niemann

Duitse schaatsster van de eeuw

Gunda Niemann

• © Bundesarchiv
  

• Acht olympische medailles en tientallen podiumplaatsen op WK's en EK's maken Gunda Niemann een van de succesvolste schaatssters ooit. In 2005 moest zij stoppen na een blessure.

In tegenstelling tot schaatssters als Claudia Pechstein was het voor de jonge Gunda Niemann geen uitgemaakte zaak dat zij een grote schaatscarrière tegemoet zou gaan. Naast schaatsen hield ze zich onder meer bezig met wielrennen, zwemmen en volleybal. Uiteindelijk koos Niemann voor het ijs. In 1989 won ze met het Europese kampioenschap haar eerste grote prijs.

De karakteristieke brede schaatsstijl van Niemann werd door critici wel eens als ineffectief beschreven. Met haar ambitie en Spartaanse trainingsritme, maar vooral door haar prestaties wist de schaatsster uit de DDR haar critici de mond te snoeren. Op de Olympische Spelen van 1992 won Niemann twee gouden en een zilveren medaille. De jaren daarop domineerde de schaatsster het midden- en langeafstandsschaatsen. Tussen 1989 en 2001 werd zij maar liefst acht keer wereldkampioen. In 1999 werd Niemann in Duitsland uitgeroepen tot Schaatsster van de Eeuw. Ze heeft achttien keer een wereldrecord geschaatst.

In 1998 was Niemann de eerste vrouw die de 5000 meter onder de zeven minuten reed. Dit record werd meteen daarop met 0.04 seconde verbroken door landgenote Claudia Pechstein. Doordat Niemann in verwachting was van haar eerste kind kon zij zich niet meer revancheren op de Olympische Spelen in Salt Lake City (2002). Haar afscheid bleek echter niet definitief. In het seizoen 2003/2004 kwam ze sterk terug. Na een blessure in het daaropvolgende seizoen wilde Niemann tijdens de Olympische Spelen van 2006 in Turijn nog één keer vlammen, maar een slepende rugblessure hield haar rentree tegen.