Die Linkspartei.PDS
De PDS (Partei des Demokratischen Sozialismus) wordt in het algemeen als de opvolger van de SED (Sozialistische Einheitspartei Deutschlands) gezien, de communistische partij die de macht had in Oost-Duitsland. Na het aftreden van de secretaris-generaal Honecker op 18 oktober 1989 trad het verval van de SED in: veel leden verlieten de partij en degenen die bleven, eisten hervormingen. Op partijdagen in november en december in 1989 probeerde de SED de onvrede weg te nemen door hoge functionarissen te ontslaan, het Politbureau en het Centraal Comité af te schaffen en haar naam te veranderen in SED-PDS. De advocaat Gregor Gysi werd de nieuwe voorzitter. In februari 1990 werd de naam SED afgeschaft en werd verkondigd dat de PDS een geheel nieuwe partij was, die zich trachtte los te maken van het SED-verleden.
Bij de laatste verkiezingen in de Deutsche Demokratische Republiek (DDR) in maart 1990 kreeg de PDS 16 procent van de stemmen. Bij de eerste gemeenschappelijke Duitse verkiezingen op 2 december 1990 haalde de partij de kiesdrempel van 5 procent niet, maar kreeg ze vanwege Direktmandate in Oost-Duitsland toch zeventien zetels in de Bondsdag.
In 1994 haalde ze wederom de kiesdrempel niet, maar veroverde ze wel weer Direktmandate, waardoor ze uiteindelijk met dertig zetels in de Bondsdag terechtkwam. Mecklenburg-Vorpommern was de eerste deelstaat waar een regering werd gevormd met de PDS. Sinds eind 1998 regeert een coalitie van SPD en PDS deze deelstaat. In Saksen-Anhalt regeerde vier jaar lang een minderheidsregering van SPD en Bündnis 90/Die Grünen. Bij de verkiezingen van 2002 haalde de partij de landelijke kiesdrempel opnieuw niet. Slechts twee afgevaardigden van de PDS kwamen via Direktmandate in de Bondsdag.
Voor de verkiezingen van 2005 heeft de PDS de handen ineengeslagen met de WASG, de Wahlalternatieve Artbeit und Soziale Gerechtigkeit. Die partij is opgericht door voormalige SPD-ers en vakbondsleden uit onvrede over de hervormingen van de rood-groene regering (1998-2005). Omdat de aanloop naar de verkiezingen in september 2005 te kort was om een fusie tussen beide partijen te bewerkstelligen, besloten de partijen tot een andere constructie. De leden van de WASG konden zich verkiesbaar stellen op kieslijsten van de PDS. Omdat de WASG vreesde dat de naam PDS te veel West-Duitse kiezers zou afschrikken, veranderde de partij haar naam in Die Linkspartei.PDS, ofwel Die Linke. De partijdelegaties in de verschillende kiesdistricten konden in de aanloop naar de verkiezingen afzonderlijk besluiten of ze de toevoeging .PDS, zouden hanteren.
Duidelijk is dat Die Linkspartei vooral het protestgeluid wil vertolken van Duitsers die ontevreden zijn over de hoge werkloosheid en de bezuinigingen op werkloosheidsuitkeringen en pensioengelden. De hervormingen van Hartz IV moeten volgens Die Linke geheel herzien worden.
De aanhang van de PDS is zeer divers: de partij heeft veel oude leden, die voor een groot deel uit de SED voortkomen, maar ze trekt ook jongere Oost-Duitse proteststemmers aan, die ontevreden zijn met de nieuwe situatie in hun land. Door het samengaan met de WASG hoopt de PDS eindelijk ook vaste voet aan de grond te krijgen in West-Duitsland.
Het verbond wordt momenteel aangevoerd door voormalig SPD-voorzitter Oskar Lafontaine en ex-PDS-voorzitter Gregor Gysi. Lafontaine, die sinds hij in 1999 uit de SPD stapte onophoudelijk kritiek levert op de SPD en kanselier Schröder, is inmiddels lid van de WASG. Onder oudere SPD-leden geniet hij aanzien als sociaal bewogen politicus. Gysi oogstte in de aanloop naar de verkiezingen brede kritiek met zijn opmerking dat Duitse arbeidsplaatsen steeds vaker worden ingenomen door “Fremdarbeiter”. Dit is de betiteling van mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de nazi’s tewerk werden gesteld, maar wordt soms ook als synoniem gebruikt voor gastarbeiders.
Het ontstane samenwerkingsverbond Die Linkspartei.PDS (Die Linke) haalde op 18 september 2005, 8,7 procent van de stemmen. Dit betekent dat het verbond na de verkiezingen met 54 zetels een plaats in de oppositie zal innemen. De partijen moeten nog vergaderen over een officiële fusie tussen beide partijen en de toekomst van Die Linkspartei in Duitsland.
