Moeizame start

In Nederland probeerde premier Lubbers de Duitse eenwording af te remmen en hij werd daardoor in Bonn al snel gezien als een lastpost. Ook de Tweede Kamer wenste inspraak in het eenwordingsproces. De VVD-politicus Weisglas verwoordde deze wens als volgt: "Nederland moet medezeggenschap hebben over de structuur van de komende Duitse eenwording." De boodschap van de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Genscher "You are not part of the game" was voor Den Haag dan ook moeilijk te accepteren. Ook toenmalig bondskanselier Helmut Kohl waardeerde de houding van Nederland geenszins en de politiek-diplomatieke relatie tussen beide landen ondervond hierdoor tijdelijk enige schade.

Hoewel uit enquêtes bleek dat de meerderheid van de Nederlandse bevolking voor de eenwording was, leefde daarnaast in Nederland aanvankelijk ook wantrouwen. Men vroeg zich af of het nieuwe Duitsland niet te machtig zou worden en of er niet opnieuw nationalistische gevoelens zouden ontstaan. Dit gevoel werd versterkt doordat er kort na de eenwording aanslagen op asielzoekerscentra plaatsvonden. Een briefkaartenactie die door het radioprogramma de Breakfast-club werd opgezet naar aanleiding van één van deze aanslagen, waarbij in Solingen vijf buitenlanders omkwamen, leverde anderhalf miljoen reacties van luisteraars op. Dit belerende vingertje richting Duitsland werd in Duitsland niet gewaardeerd. Vooral niet, omdat massale Duitse protesten tegen rechts-extremisme nauwelijks aandacht kregen in de Nederlandse media. De eenwording leidde op langere termijn echter niet tot grote veranderingen binnen de Nederlands-Duitse betrekkingen.