Europese samenwerking
Ook op het Europese vlak werden samenwerkingsverbanden ontwikkeld. De eerste stap hiertoe werd gezet in 1951 met de ondertekening van het verdrag dat leidde tot de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). De kolen- en staalproductie van de deelnemende lidstaten (de Benelux-landen, Frankrijk, Italië en West-Duitsland) en de prijzen werden voortaan vastgesteld door een supranationaal orgaan, de Hoge Autoriteit.
Het bleef echter niet alleen bij integratie op het gebied van kolen en staal. In 1957 werd in Rome de Europese Economische Gemeenschap (EEG) door Frankrijk, West-Duitsland, Italië en de Benelux-landen opgericht. De EEG - voorloper van de huidige Europese Unie - was voornamelijk gericht op een betere economische samenwerking tussen de deelnemende landen.
De wens van de EEG om de samenwerking op economisch gebied te verdiepen met monetaire samenwerking en politieke integratie kreeg in de jaren zeventig vorm door de invoering van het Economische Monetaire Stelsel (EMS). Dit was de eerste aanzet tot de oprichting van een Economische en Monetaire Unie (EMU), waarbinnen één munteenheid zou gelden. In het Verdrag van Maastricht (1991) besloten de EU-lidstaten concreet tot de oprichting van de EMU en maakte men afspraken over de invoering ervan. Het resultaat is dat er vanaf 1 januari 2002 in onder andere Nederland en Duitsland met dezelfde Euro wordt betaald.
