Zeventien jaar na de val van de Muur
Zeventien jaar na de val van de Muur speelt de confrontatie tussen de Oost- en West-Duitse literatuur een minder grote rol dan aan het begin van de jaren negentig. Wat de thema's betreft, is het verschil nog duidelijk zichtbaar, maar de diversiteit keert in het literaire leven terug. De oude Bondsrepubliek van de jaren tachtig kende deze diversiteit al, de Oost-Duitse schrijvers zullen hierin hun eigen posities moeten vinden. Uiteraard zal de oude 'groepsidentiteit' in steeds mindere mate een rol spelen.
Inmiddels is er een nieuwe generatie schrijvers opgestaan. Zij zijn weliswaar nog opgegroeid met de Muur en verwerken het verschil tussen de twee Duitse culturen ook nog in hun boeken, maar zij doen dit op een andere manier dan hun voorgangers. Een heel populair voorbeeld daarvan is Ingo Schulze met 'Simple Storys' (1998). Minder bekend maar daarom niet minder interessant: Angela Krauß of Kathrin Schmidt met 'Die Gunnar-Lennefsen-Expedition' (1999).
Ook de Duitse literatuur van allochtone schrijvers speelt een steeds belangrijkere rol in Duitsland. Te denken valt aan aan Zafer Senocak, Pablo Biondi, Emine Sevgi Özdamar, Said of Rafik Schami. Met de afnemende aandacht voor het Oost-West-Duitse debat zullen deze andere aspecten van de Duitse literatuur weer meer belangstelling krijgen.
