De huidige situatie

De mijnbouwbedrijven in de voormalige DDR zijn intussen vrijwel allemaal geprivatiseerd en in handen gevallen van buitenlandse of West-Duitse bedrijven. Dit heeft geleid tot een nieuwe aanpak van de bruinkoolwinning. Ook nu nog worden er nieuwe gebieden ontruimd voor de dagbouw, maar er wordt geprobeerd om de nadelige gevolgen in te perken. Zo wordt er de laatste jaren meer aandacht besteed aan de herhuisvesting van hen die noodgedwongen hun dorp moeten verlaten ten behoeve van de mijnbouw. Zowel in Oost- als in West-Duitsland wordt beter geluisterd naar de wensen van de dorpsbewoners. Toch zijn er nog altijd hevige protesten van bewoners van dorpen die van de kaart dreigen te worden geveegd, zoals blijkt uit het voorbeeld van Heuersdorf. Er werd in de BRD en de DDR altijd al aandacht besteed aan wat er met het landschap moet gebeuren als de mijn eenmaal is gesloten. Er blijven dan grote gaten in het landschap over. Deze kunnen worden omgevormd tot bijvoorbeeld recreatiemeren, maar er kan ook landbouwgrond van worden gemaakt. Dit weer in gebruik nemen van oude mijnbouwgrond wordt recultivering genoemd. Sinds het begin van de bruinkoolwinning is 64 procent gerecultiveerd. 30,5 procent daarvan is als landbouwgebied ingericht; 46,6 procent als bosbouwgebied; 13,6 procent is met water opgevuld en 9,3 procent is bestempeld als overige benutting. Daarnaast zijn er natuurlijk ook positieve kanten aan de bruinkoolmijnen. Zo zorgen ze voor veel werkgelegenheid en helpen ze die regio's die het economisch het moeilijkst hebben sinds de eenwording het hoofd boven water te houden.