Bosnië/ Kosovo
De oorlog in Bosnië zou het Duitse standpunt over het inzetten van militairen in politiek onrustige gebieden pas echt laten omslaan. In de Bondsdag werd een resolutie aangenomen waardoor militair ingrijpen in VN- en NAVO-verband mogelijk kon worden gemaakt. Het Bundesverfassungsgericht diende zich over dit voorstel te buigen. Militair ingrijpen werd immers daarvoor altijd voor ongrondwettelijk verklaard. Door nu op een ander artikel van de grondwet te wijzen, waarin staat dat Duitsland zich behoort in te spannen voor een vreedzaam Europa, werd de inzet van militairen goedgekeurd - mits er parlementaire goedkeuring werd verleend aan een dergelijke operatie.
De emotionele debatten rond dit besluit maakten nog eens duidelijk hoe gevoelig deze kwestie ook in eigen land lag. De Duitse regering moest bij het bepalen van haar beleid zowel rekening houden met mogelijk wantrouwen in het buitenland, als met de gevoeligheden in eigen land. Nadat de Bondsdag gestemd had over het voorstel bleek dat niet alleen de CDU voorstander was, maar dat ook een gedeelte van de SPD en zelfs enkele leden van de Grünen vóór hadden gestemd. Drie eskaders gevechtsvliegtuigen zouden vervolgens deelnemen in het NAVO-leger. Het sturen van grondtroepen werd nog altijd als een buitengewoon gevoelige kwestie beschouwd. Toch zou Duitsland - eind 1995 - ook troepen leveren aan de VN-vredesmacht IFOR. Toen de betrekkelijke rust op de Balkan opnieuw verstoord werd in 1998 - tijdens de crisis rond Kosovo - reageerde de net aangetreden minister van Buitenlandse Zaken, Joschka Fischer, met een brief aan zijn collega's. In deze brief, die alom bekend is geworden, roept hij zijn partij (Die Grünen) op om goedkeuring te verlenen aan militair ingrijpen. Zijn motivatie hiervoor was dat geweld moet kunnen worden bestreden met geweld en dat Duitsland zich niet dient te verschuilen achter een pacifistische houding. Door de invloed van Fischer ging zijn partij, schoorvoetend, akkoord met het inzetten van Duitse troepen in het NAVO-leger dat Milosevic aan de onderhandelingstafel moest zien te krijgen. Na de SPD was er nu dus ook van Die Grünen steun voor het internationaal inzetten van een leger.
