Buitenlandse politiek
Algemeen
De
omvang van Duitsland werd door de gebeurtenissen van
1989/90 een stuk groter.
Naast de economische grootmacht die het al was, werd het land nu ook qua
bevolkingsaantal (bijna 82 miljoen)
verreweg het grootst in West-Europa. Het einde van de Koude Oorlog maakte tevens
een einde aan de redelijk overzichtelijke en stabiele situatie die door de
scheiding
tussen Oost en West was ontstaan. De vraag drong zich natuurlijk op wat voor
gevolgen dit zou hebben voor de buitenlandse politiek van de Bondsrepubliek.
Vele Europeanen hadden met enig wantrouwen gekeken naar de eenwording van
Duitsland. Om de bezorgdheid die in Europa bestond over de mogelijke gevaren van
een groter Duitsland weg te nemen, legde de Duitse regering daarom veel nadruk
op de continuïteit in het buitenlands beleid. Speerpunt vormde ten eerste de
totstandkoming van Europese integratie door middel van een goede samenwerking
met Frankrijk. Daarnaast streefde de BRD een goede verstandhouding met de VS na.
Tegelijkertijd werkte Duitsland hard aan een goede samenwerking met de
desintegrerende Sovjet-Unie, om zo de stabiliteit in Europa te waarborgen.
