EMU

In de jaren tachtig, toen de Europese integratie moeizaam verliep, werd de Europese Monetaire Unie opgestart om een nieuwe impuls aan de integratie te geven. Deze EMU moest op lange termijn uitmonden in een gezamenlijke Europese munt (de euro) en bouwde voort op het Europees Monetair Systeem (EMS), dat ervoor zorgde dat de wisselkoersen van de munten binnen de EU weinig ten opzichte van elkaar varieerden. Omdat de Duitse Mark één van de sterkste munten van Europa was Duitsland vervulde binnen het EMS een zeer belangrijke functie. De Duitse Bundesbank kon hierdoor het monetair beleid van andere landen beïnvloeden. Bij de invoering van de Euro zouden de centrale banken van de lidstaten hun taken overdragen aan een centrale Europese bank. De invoering van de EMU moest zo de macht van Duitsland en de Bundesbank breken.