Stappen met Romeo

Aangekomen bij het Altonaer Theater borgen we eerst onze jassen op en gingen daarna naar boven om te wachten voor de zaal. Daar kwamen we een man tegen die ons probeerde een programmaboekje te verkopen wat hem ook lukte. Achteraf bleek deze man een van de acteurs te zijn, namelijk Sebastian Bischoff die onder andere Mercutio speelde. Hij was niet de enige acteur die programmaboekjes verkocht, een moment later zagen we ook Navíd Akhavan (Romeo), Dominique Lüdi (Julia) en de anderen langslopen. Toen ging de zaal open en zochten we ons plekje. De acteurs liepen aan weerszijden rond en begonnen al een beetje te acteren (meiden tegen de jongens, Montagues tegen Capulets) terwijl ze nog meer programmaboekjes probeerden te verkopen, op een humoristische manier!

De voorstelling zou snel beginnen, maar niet voordat ze ontdekten wie wij waren. Blijkbaar heel opvallend was dat wij ‘die aus Holland’ waren. Alle acteurs liepen even langs om te zien wie hen zou interviewen, waarna het hele publiek zo’n beetje wist wie wij waren! Tijd om het licht uit te doen en met de voorstelling te beginnen! De eerste scène was erg druk, een gevecht tussen Capulets en Montagues. Wat me als eerste opviel was dat er amper iets op het toneel stond en dat de acteurs allemaal helemaal in het wit waren gekleed. Later, uit het interview, bleek dat dit allemaal met opzet gedaan was, zodat we onze eigen fantasie moesten gebruiken.

Verder is het verhaal volgens mij erg bekend en zal ik dit dus niet nog eens helemaal vertellen. Snelle scènes volgden na rustige en andersom. En hoewel het helemaal in het Duits was, waren zowel een groot deel van de woorden als de handelingen te herkennen van het origineel. Vooral natuurlijk tijdens de beroemde balkon scène! Wat wel bijzonder was, waren twee scènes:

Ten eerste de scène waarin Romeo ontdekt dat Julia dood is. Iedereen heeft door dat ze niet meer leeft, als opeens een soort van bruiloftszanger (maar dan op een erg komische wijze) het toneel opkomt en heel vrolijk zijn liedje voor de geplande bruiloft zingt. Het is eigenlijk een tragische scène, daarom zullen de meningen over deze komische act verdeeld zijn. Ten tweede het einde. Nadat Romeo en Julia beide gestorven zijn is het stuk afgelopen. Normaal gaan de acteurs dan van het podium, maar dat deden ze dit keer niet. Ze kwamen met zijn alleen vooraan het podium staan en zongen een iets aangepaste versie (de tekst bevatte een stuk uit het originele Romeo & Juliet van Shakespeare) van 'Fever' van Elvis Presley.

Bij het interview moesten we hier natuurlijk even op ingaan en vroegen we waarom men dit deed. Het was vroeger gebruikelijk, vertelde Sebastian (o.a. Mercutio) ons, om na zo’n tragisch einde het publiek even te laten zien dat het allemaal alleen een toneelstuk was en dat alle acteurs gewoon nog leefden. Dit vond ik een erg leuk idee. Ik vroeg ook naar de mening van Navíd (Romeo) en hij zei: “Het is begrijpelijk dat mensen vinden dat dit de sfeer van het stuk verpest, ik had er in het begin ook moeite mee. Maar aan de andere kant vind ik het toch wel een leuk idee wat erachter zit! Ik ben er zelf dus niet helemaal over uit, ik snap beide kanten.”

Na een geslaagde opvoering en een interessant interview moesten de acteurs toevallig dezelfde kant op als wij en wezen ze ons een stukje de weg. Op een gegeven moment moesten ze de andere kant op, alleen Sebastian liep nog met ons mee, aangezien wij naar de Reeperbahn moesten en hij daar dichtbij woont. Toen bedachten we ons ineens dat we kaartjes over hadden voor de ‘Mitternachtsshow’ waar we naar op weg waren en vroegen we of hij meewilde. Na even twijfelen besloot hij mee te gaan! We wilden met de metro en daar kwamen we Romeo weer tegen, die eigenlijk de metro tegenover ons wilde nemen. Maar Sebastian riep hem en zo zaten we uiteindelijk met zijn allen in het Schmidt’s Theater op de Reeperbahn!

Een geslaagde avond, zowel de voorstellingen, interviews en het stappen op de Reeperbahn!