Gewoon doorspelen, ook als het mis gaat

Na wat gemail en gebel zaten Daniëlle, Froukje en ik een paar weken later, in een cocktailbar, tegenover Özlem, Farena (zusjes) en Sarah. Na de kennismaking stelden we hen een aantal vragen.

“Wanneer is ‘No Entry’ ontstaan?” Met deze vraag openden we het interview. “In oktober (2005), dat is nu zes maanden geleden. We zijn alledrie in muziek geïnteresseerd, maar hadden nog niet de kans gehad er iets mee te doen. Op onze school, de Heinrichschule, hadden we een projectweek, en we besloten daarvoor een band op te richten.” We hadden dus te maken met een kersverse band!

De naam ‘No Entry’ is afkomstig van een film die de meiden goed vonden. Ze schrijven zelf hun nummers; of beter gezegd één van hen: Özlem (of Farena?). “Waar haal je de inspiratie vandaan?” “Uit ons leven. De songs gaan bijvoorbeeld over de toekomst of over stomme leraren.” “Dann haben wir geschrieben dass Lehrer blöd sind!” (”Op veel leraren bij ons op school hebben we het namelijk niet zo….. door hen zijn de vakken stom geworden. Wij haten de leraren en zij haten ons.”)

Het e-mailadres van ‘No Entry’, drummer_gesucht@yahoo.de bracht ons op de vraag of ze misschien een drummer zochten. En inderdaad... in het beginstadium had de band twee drummers, maar die zijn beide weggegaan; de een had geen tijd (meer), de ander woonde te ver weg. Dus zijn de meiden op zoek…

Aangezien ‘No Entry’ nog maar sinds zes maanden bestaat, is er nog geen cd van hen verschenen. Wel treden ze zo nu en dan op. Het begon met twee optredens op school, later nog een paar. Maar de meiden hebben geen manager en moeten dus alles zelf regelen. “Dat is nog best moeilijk!” De komende tijd hebben ze nog geen optredens gepland. Ze hebben nu geen les op de muziekschool van Peter Unbehauen, maar ze volgen lessen in ‘Der Medienbunker’.