De clash tussen de overheid en de linkse scene
Duitse politie is spoor bijster in links-radicale mengelmoes
28-jun-2007
Op 9 mei, een maand voor de G8-top in Heiligendamm, deed de Duitse politie een veertigtal invallen, voornamelijk in Hamburg en Berlijn. Negenhonderd zwaarbewapende agenten vielen alternatieve boekwinkels binnen en voerden razzia's uit in subculturele centra als de 'Rote Flora' in het levendige Schanzenviertel in de Hanzestad. Ook woningen, theaters en kantoren van andersglobalisten werden met een bezoekje vereerd.
Het Bundeskriminalamt (BKA) was op zoek naar terroristen, die de veiligheid van leiders als Bush, Merkel en Poetin in Heiligendamm konden bedreigen. Het ging om mensen "uit de militante links-extremistische omgeving", aldus een woordvoerder van de Duitse recherche. Talrijke computers en dossiers werden in beslag genomen. Ook de centrale internetserver van de G8-tegenstanders werd lamgelegd.
Bij deze mega-actie arresteerde de politie uiteindelijk slechts één persoon, niemand werd bij de rechter voorgeleid. Officieel was het doel van de dienders informatie te verzamelen over de 'militante gruppe' (mg), een militante, linksextreme organisatie die de overheid van 25 aanslagen tegen politici, werkgeversbonden en ondernemers verdenkt.
Brandende auto'sNa de razzia's ontstonden in tien Duitse steden spontane demonstraties tegen de politieacties, die in Hamburg uitliepen op rellen. Duizenden linkse betogers vonden dat ze gecriminaliseerd werden en vermoedden dat de politie onder een vals voorwendsel gegevens over G8-acties wilde verzamelen.
Maar er was natuurlijk wel wat aan de hand. Alleen in de Duitse hoofdstad zijn dit jaar al 77 auto's in brand gestoken, voornamelijk glimmende wagens uit de duurdere prijsklasse. Op de website www.brennende-autos.de wordt de stand bijgehouden. Veel auto's waren eigendom van concerns als Deutsche Bahn en Deutsche Post of van de politie.
Bij de razzia van 9 mei werd in Berlijn 'Autonome in Bewegung' in beslag genomen, een lijvig boek over de geschiedenis van de autonome beweging in Duitsland. Dit boek zou volgens de politie aanwijzingen bevatten dat inmiddels bejaarde linkse activisten in 1988 een brandaanslag tegen het IMF hadden gepleegd. Dezelfde heren, overigens in 2003 vrijgesproken, zouden bij de G8 in Heiligendamm weer willen toeslaan, zo vreesde de politie.
Schulterschluss
De Duitse overheid, vooral CDU-hardliner Wolfgang Schäuble, minister van Binnenlandse Zaken, vreest een Schulterschluss (oftewel samengaan) tussen sympathisanten van de terroristische Rote Armee Fraktion (RAF), aanhangers van de APO (Außenparlamentarische Opposition) uit de jaren zestig en de postmoderne andersglobalisten.
Tussen deze mengelmoes van politieke bewegingen zijn op het eerste gezicht weinig gemeenschappelijke kenmerken te ontdekken, afgezien van hun kritiek op de globalisering, het afwijzen van het "roofdierkapitalisme" en hun antifascistische grondhouding.
Het extreemlinkse spectrum heeft ook bewust geen leiders, vanwege hun afwijzing van totalitaire regimes. Het gaat hierbij om een bont gezelschap van anarchisten, autonomen, communisten, punkers, milieubeschermers, dierenactivisten en wat dies meer zij. Niet ver van deze politieke randgroeperingen bevinden zich nog salonsocialisten, feministen, vakbondsleden en mensen van de nieuwe partij Die Linke.
Ondanks dat Duitsland vanwege de Holocaust een historische schuld tegenover Israël heeft, is de linkse beweging vaak zeer kritisch over dit land. Ook de "imperialistische politiek" van de Amerikaanse regering wordt door veel Duitsers van de hand gewezen. Deze houding neemt overigens ook de extreemrechtse NPD over.
Sinds de Sponti-tijden van Joschka Fischer - de voormalige straatvechter uit Frankfurt, die in 1969 een congres van de PLO bezocht en later een alom gewaardeerd minister van Buitenlandse Zaken werd - solidariseren linkse Duitsers zich vaak met de Palestijnen.
"Het zijn tegenwoordig vaak fashion victims die met Arafat-sjaaltjes rondlopen", vindt een vertegenwoordiger van de Antifa in München. Deze anonieme programmeur wijst erop dat de meeste linkse jongeren "geen arbeiderverleden" hebben. "Die menen de hoogste moraal te bezitten, maar komen echter vaak uit de gegoede middenklasse."
Zwarte Blok
Uit diverse profielen van leden van het Schwarze Block, die de afgelopen weken door reporters van onder andere Die Welt am Sonntag, Der Spiegel werden geschreven, blijkt dat de Duitsers willen weten welk soort mensen nu precies de stenen bij de G8-rellen in Rostock heeft gesmeten.
Deze groep gemaskerde, met donkere zonnebrillen getooide en in het zwart geklede jongeren willen niet praten maar rotzooi schoppen. Honderden gewonden zijn daarbij geen probleem. "Reclaim the streets" en "Smash capitalism" zijn hun credo's. Bij demonstraties vormen ze een blok, met lange spandoeken aan vier kanten afgeschermd van omstanders en de ME. Een nieuwe klasse van linkse hooligans.
Ze protesteren tegen de groeiende maatschappelijke ongelijkheid en spuiten slogans als "eat the rich" op huizen. Toch zijn deze jongeren niet altijd politiek geëngageerd en zien zich eerder onderdeel van een hedonistische Spaßguerilla, die jaarlijks bij de fruitveldslag op de Oberbaumbrücke tussen Oost-en West-Berlijn van zich laat horen.
De Duitse politie lijkt in de nevelwolk rond deze linkse groepjes intussen het spoor bijster te zijn. Om toch een overzicht te krijgen, zette de Bundeswehr onlangs laagvliegende Tornado-straaljagers in om gedetailleerde beelden van G8-kampeerterreinen te krijgen. Ook werden agents provocateurs gebruikt om het Schwarze Block te infiltreren. Ze werden echter door de demonstranten ontmaskerd. Het Zwarte Blok laat zich niet graag in de kaarten kijken.
