Het einde van een monument

door de redactie / foto's Leonie van Nierop

Op de plek waar vroeger het oude stadslot stond, liet DDR-leider Erich Honecker begin jaren zeventig het Palast der Republik bouwen. Het diende het politieke en culturele centrum van de DDR te worden, maar vooral symbool van het ideaalbeeld: vrolijk, schoon, gezellig. Berlijners noemden het gebouw ook wel Erichs Lampenladen, vanwege de honderden kristallen lampen in de foyer. Het pand groeide uit tot het tegendeel van de Oost-Duitse realiteit met marmeren vloeren, roltrappen en werkende telefooncellen.

Sinds de vereniging in 1990 is het Palast voor vele Oost-Duitsers uitgegroeid tot een relikwie van de DDR, één van de weinige tastbare overblijfselen van de Oost-Duitse staat. Door de nostalgische gevoelens die het gebouw opriep, is lang tegen de afbraak geprotesteerd. Het mocht niet baten.

Op het plein voor het Palast, het Schlossplatz, heeft het stadsbestuur begin april een tijdelijk platform neergezet vanwaar nieuwsgieringen de bouwwerkzaamheden kunnen gadeslaan. Langs het bouwhek is een beeldexpositie ingericht die de geschiedenis van het gebouw toont.
Over een jaar hebben toeschouwers vanaf het uitkijkplatform vrij zicht op de rivier de Spree. Dan moeten de laatste resten van het Palast verdwenen zijn.

Lees hier meer over het Palast der Republik en zijn afbraak.