CDU/CSU stelt ministersploeg voor
Nieuws
17-okt-2005
Angela Merkel (1954, CDU) is de eerste vrouwelijke bondskanselier en de eerste die is opgegroeid in de DDR. Merkel is van huis uit natuurkundige. Vanaf 1989 verliep haar politieke carrière steil omhoog: van woordvoerder via vice-voorzitter van de CDU, twee ministersposten onder Kohl en het CDU-voorzitterschap heeft ze het nu tot kanselier geschopt. | |
Minister van Economische Zaken wordt Edmund Stoiber (1941, CSU). De Beierse jurist maakte politiek carrière onder Franz-Josef Strauss. Vanaf 1993 is hij minister-president van Beieren en sinds 1999 ook voorzitter van de CSU. Stoiber was kanselierskandidaat in 2002 maar verloor de verkiezingen toen van Schröder. Zijn verhouding met Merkel is moeizaam. Stoiber geldt als machtspoliticus pur sang. | |
Wolfgang Schäuble (1942, CDU) was al eens eerder minister van Binnenlandse Zaken, van 1989 tot 1991 onder Helmut Kohl. Daarna was hij bijna een decennium lang CDU-voorzitter. Hij zat in het campagneteam van Stoiber in 2002, en is sinds de verkiezingen van dat jaar vice-voorzitter van de CDU/CSU-fractie in de Bondsdag. | |
Franz Josef Jung (1949, CDU) wordt de nieuwe minister van Defensie. Jung is momenteel fractievoorzitter van de CDU in de deelstaat Hessen en geldt als vertrouweling van Roland Koch, die daar minister-president is. Via Jung hoopt Koch zijn invloed op de bondspolitiek uit te kunnen oefenen, aldus de heersende opinie in de Duitse pers. | |
Annette Schavan (1955, CDU) wordt de nieuwe minister van Onderwijs. Ze komt uit Baden-Württemberg en was daar voordat zij politiek carrière maakte werkzaam in het volwassenenonderwijs. Van 1995 tot 2005 was zij minister voor Onderwijs, Jeugd en Sport in haar deelstaat en sinds 2001 voorzitter van het overlegorgaan van de deelstaatministers voor Onderwijs, de Kultusministerkonferenz. | |
Horst Seehofers (1949, CSU) benoeming tot minister voor Consumentenbelangen en Landbouw is omstreden. Binnen de CSU geldt hij als te sociaal-democratisch en zijn kritiek op het CDU-gezondheidsbeleid vorig jaar werd hem niet in dank afgenomen. De Duitse pers speculeert dat Stoiber hem als minister wil, zodat hij niet vanaf de zijlijn kritiek op de regering kan uiten. | |
Ursula von der Leyen (1958, CDU), wordt minister van Familieaangelegenheden. Von der Leyen, moeder van zeven kinderen, studeerde medicijnen en deed wetenschappelijk onderzoek in de Verenigde Staten. In 2003 werd ze minister voor Sociale Zaken, Familie, Vrouwen en Gezondheid in Nedersaksen. Sinds begin dit jaar is ze voorzitter van de CDU-familiecommissie 'Eltern, Kind, Beruf'. | |
Thomas de Maizière (1954, CDU) zei vorige week nog dat hij niet weg wil uit Saksen, waar hij minister van Binnenlandse Zaken is, maar wordt nu toch de chef van de kanselarij. De Maizière begon zijn carrière onder de Berlijnse burgemeesters Von Weiszäcker en Diepgen. In de jaren negentig was hij chef van de kanselarijen van Mecklenburg-Vorpommern en Saksen. Hij is een neef van de laatste DDR-minister-president Lothar de Mazière. |
De benoemingen hebben overigens al direct voor onenigheid tussen Merkel en Stoiber geleid. Merkel wilde Seehofer, die haar na de verkiezingen verweet dat haar campagne niet sociaal genoeg was, niet als tweede minister namens de CSU. Ze zou daarom CSU-er Michael Glos vrijdag hebben gevraagd als minister van Defensie, om te voorkomen dat Seehofer in haar regering zou komen. Zij deed dit zonder Stoiber vooraf te raadplegen. Dat accepteerde de komende minister van Economische Zaken niet. Benoemingen van CSU-ministers, zo liet hij weten, zijn zijn zaak en schoof Seehofer alsnog naar voren. Die was overigens onder Helmut Kohl ook al eens minister, toen van Gezondheid.
Spiegel Online
Umzingelt von Machtmenschen
Stoiber empört über Merkels Alleingang
ZDF Heute.de
Letztes Tauziehen um Ministerämter
FAZ.NET
Stoiber nimmt Seehofer mit ins Kabinett
Süddeutsche Zeitung
"Stoiber hatte Angst vor Seehofer"

Minister van Economische Zaken wordt Edmund Stoiber (1941, CSU). De Beierse jurist maakte politiek carrière onder Franz-Josef Strauss. Vanaf 1993 is hij minister-president van Beieren en sinds 1999 ook voorzitter van de CSU. Stoiber was kanselierskandidaat in 2002 maar verloor de verkiezingen toen van Schröder. Zijn verhouding met Merkel is moeizaam. Stoiber geldt als machtspoliticus pur sang.
Wolfgang Schäuble (1942, CDU) was al eens eerder minister van Binnenlandse Zaken, van 1989 tot 1991 onder Helmut Kohl. Daarna was hij bijna een decennium lang CDU-voorzitter. Hij zat in het campagneteam van Stoiber in 2002, en is sinds de verkiezingen van dat jaar vice-voorzitter van de CDU/CSU-fractie in de Bondsdag.
Franz Josef Jung (1949, CDU) wordt de nieuwe minister van Defensie. Jung is momenteel fractievoorzitter van de CDU in de deelstaat Hessen en geldt als vertrouweling van Roland Koch, die daar minister-president is. Via Jung hoopt Koch zijn invloed op de bondspolitiek uit te kunnen oefenen, aldus de heersende opinie in de Duitse pers.
Annette Schavan (1955, CDU) wordt de nieuwe minister van Onderwijs. Ze komt uit Baden-Württemberg en was daar voordat zij politiek carrière maakte werkzaam in het volwassenenonderwijs. Van 1995 tot 2005 was zij minister voor Onderwijs, Jeugd en Sport in haar deelstaat en sinds 2001 voorzitter van het overlegorgaan van de deelstaatministers voor Onderwijs, de Kultusministerkonferenz.
Horst Seehofers (1949, CSU) benoeming tot minister voor Consumentenbelangen en Landbouw is omstreden. Binnen de CSU geldt hij als te sociaal-democratisch en zijn
Ursula von der Leyen (1958, CDU), wordt minister van Familieaangelegenheden. Von der Leyen, moeder van zeven kinderen, studeerde medicijnen en deed wetenschappelijk onderzoek in de Verenigde Staten. In 2003 werd ze minister voor Sociale Zaken, Familie, Vrouwen en Gezondheid in Nedersaksen. Sinds begin dit jaar is ze voorzitter van de CDU-familiecommissie 'Eltern, Kind, Beruf'.
Thomas de Maizière (1954, CDU) zei vorige week nog dat hij niet weg wil uit Saksen, waar hij minister van Binnenlandse Zaken is, maar wordt nu toch de chef van de kanselarij. De Maizière begon zijn carrière onder de Berlijnse burgemeesters Von Weiszäcker en Diepgen. In de jaren negentig was hij chef van de kanselarijen van Mecklenburg-Vorpommern en Saksen. Hij is een neef van de laatste DDR-minister-president Lothar de Mazière.