De spreuken van een troeteltibetaan
Dalai Lama brengt bezoek aan Hamburg
30-jul-2007
van Marcel Heijmans
Het is merkwaardig om te zien wat voor hypes er de laatste jaren in Duitsland ontstaan rond geestelijk leiders. Toen de Beierse kardinaal Joseph Ratzinger op 19 april 2005 tot paus werd verkozen kopte boulevardkrant Bild de volgende dag op de titelpagina "Wir sind Papst!". Heel Duitsland viel in katzwijm. Zelfs in het overwegend evangelische noorden van Duitsland was het enthousiasme zo groot dat het leek alsof Luther en Calvijn nog geboren moesten worden. Benedikt XVI werd enkele maanden later in Keulen tijdens de Wereldjongerendag als een popster onthaald en de religieuze roes in Duitsland was compleet.
Dit keer was het dus de beurt aan Tenzin Gyatso, oftewel de veertiende Dalai Lama, om als gevierd rockster in Duitsland te worden onthaald. Voor zijn aanhangers is de Dalai Lama bijna een god. Hij geldt als levende Boeddha. Een geestelijk ideaal uit vlees en bloed. Tibetanen, Mongolen, Chinezen, maar ook steeds meer mensen in het westen zien hem als voorbode van een nieuwe tijd, als moderne Messias. De Dalai Lama persoonlijk in de ogen te kunnen kijken staat voor velen gelijk aan God zien. De man die koning en bedelmonnik ineen is – het fascineert de mensen en het zorgt voor uitverkochte tribunes in het anders zo nuchtere Hamburg. Maar liefst 55 euro betaalden ze om het geestelijk en politiek opperhoofd van de Tibetanen aan de lippen te hangen in het stadion Rothenbaum, waar eerder dit jaar tenniser Rafael Nadal nog klop kreeg van Roger Federer in de finale van de German Open.
Make love, not war
In de media zag en hoorde je de kale man uit Tibet in zijn rood-oranje lappendeken giechelend steeds dezelfde boodschap verkondigen, ook bekend van Bob Dylan, John Lennon en Michael Jackson: “Make love, not war”. Noem mij sceptisch, maar ik heb gedurende het Hamburgse bezoek van de immer grijnzende man niet veel meer gehoord dan spreuken van het niveau scheurkalender. Is dit de man die in 1989 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg? Is dit de man die aankomende september van de universiteit Münster een eredoktoraat zal ontvangen?
Maar de oneliners zonder diepgang schijnen geen afbreuk te doen aan de adoratie van de goede man. Niet in Duitsland in ieder geval. Volgens een in juli gepubliceerd onderzoek in het Hamburgse weekblad Der Spiegel is de Dalai Lama in Duitsland populairder dan de paus. Maar liefst 44 procent van de Duitsers ziet de Tibetaan momenteel als lichtend voorbeeld. Met name onder jongeren en hoger opgeleiden is de monnik populair. In deze categorieën gelooft de helft van de ondervraagden dat de boeddhistische leider ook “levensadviezen” kan geven. Bovendien voert de leer uit het verre oosten op de vraag naar de vredelievendste religie de lijst aan met 43 procent, tegenover 41 procent voor het christendom. De islam komt bij deze vraag op slechts één procent.
Jammer dat de profeet Mohammed niet meer leeft, anders had hij misschien ook op publiciteitstournee gekund. Maar wellicht lukt het de islam ook wel met koran-ambassadeur Cat Stevens, die zich in de jaren zeventig bekeerde tot moslim en zijn naam veranderde in Yusuf Islam. Hij beleefde tijdens het Live Earth-concert in Hamburg zijn comeback in Duitsland. Als popster welteverstaan. Weliswaar is zijn populariteit en daarmee die van de islam buiten het contingent Turken in Duitsland nog niet zo groot, maar het begin is er in ieder geval. Bij zijn toegift "Peacetrain" verscheen een boodschap op het beeldscherm naast het podium: "Stop fighting, share a cup".
Dat had afgelopen week ook een citaat van de Dalai Lama kunnen zijn.
