Iedere dag een deurtje verder

van Marcel Heijmans

Als ik aan de oever van de Alster over de skyline van deze noordelijke Hanzestad staar, weet ik waarom ik het lied zo mooi vind en waarom ik van deze stad hou. Ofschoon de winter in Hamburg korte, donkere en koude dagen kent, is het er ook dan goed toeven. Daarvoor zorgt de vorweihnachtliche sfeer wel, die hier bol staat van tradities.

Alleen al doordat ik tot de kerst iedere dag een deurtje van mijn Adventskalender mag openen om er een chocolaatje uit te halen, beleef ik de donkere dagen voor kerst anders dan in Nederland. Er was ooit een Duitse moeder, die het ongeduld van haar zoontje wilde verzoeten. Ze naaide 24 koekjes op een stuk karton, waarvan hij er iedere dag ééntje mocht snoepen – tot kerstavond. Danke Mutti! Ook ons wachten wordt nu beloond.

Adventskalenders bestaan tegenwoordig in alle soorten, maten en prijzen.  Eigenlijk zijn de leukste de zelfgeknutselde, met kleine – al dan niet zoete – geschenkjes. Op het kantoor waar ik werk hebben we een grote gemeenschappelijke Adventskalender gemaakt, waaraan iedereen kleinigheden heeft bijgedragen. Het knutselwerk en de spanning naar wat de ander voor een luttel bedrag heeft gevonden, verhoogt de kerstsfeer op het werk. Ik kijk bovendien nu al uit naar de eerste kerstkoekjes, die met name mijn vrouwelijke collega’s voor het kerstfeest bakken en in de gebruikelijke tupperware naar het werk meeslepen. Ook bij mij thuis zal ik kunnen smullen, want mijn vriendin heeft eveneens het jaarlijkse Plätzchen backen ingepland.

Buiten in de kou vinden de talrijke kerstmarkten plaats. Ik kende ze vroeger alleen van de Nederlandse busreizen naar Keulen en Düsseldorf. Daarbij dacht ik altijd, dat het alleen iets was voor bejaardenclubs. De werkelijkheid is anders! Door de kou en de drukte tref je er zelden bejaarden. In plaats daarvan is het één grote, sociale ontmoetingsplaats. Ik heb de traditie om tenminste één keer met een vriendin en enkele vrienden, die ik de rest van het jaar helaas te weinig zie, over de historische kerstmarkt op het marktplein te struinen. Met een smeuïg Kiekeberger Rahmbrot en een beker Glühwein trotseren we dan de kou. De Glühwein met Schuß welteverstaan: een scheut sterke drank.

Hamburg schijnt vroeger nooit echt befaamd te zijn geweest om zijn kerstmarkten, maar onlangs las ik in het Hamburger Abendblatt, dat gedurende deze tijd zo’n twintig- tot veertigduizend bezoekers meer dan normaal naar de stad komen. Dit is voornamelijk te danken aan de historische kerstmarkt, Roncallis Weihnachtsmarkt. Deze is voor het raadhuis opgebouwd en deels ontworpen door bekende kunstenaars, met architectonische hoogstandjes en decoraties, een Weens Jugendstil-café en een nostalgische carrousel. Wenen en Berlijn zijn al aan het touwtrekken om de kerstmarkt, nu het contract met Hamburg dit jaar ten einde loopt. Zelfs New York schijnt interesse te hebben.

Vanavond ga ik mezelf daarom nog maar eens trakteren op een beker Glühwein om de geweldige sfeer op te snuiven. Ik zal met plaatsvervangende trots het lichtspel van de kerstboom op de Alster aanschouwen en me voor het verlichte stadhuis verwarmen. Ik verheug me er ook al op, morgen weer een deurtje te kunnen openen van mijn Adventkalender. En zo gaan we iedere dag een deurtje verder naar Kerst. Frohe Weihnachten!

Marcel Heijmans woont in Hamburg en is daar werkzaam bij een reclamebureau.

Ben je benieuwd hoe je een echte kerststol maakt, of wil je zelf een kerstmarkt bezoeken? Klik dan hier voor goede kersttips.