(17 november 2008) Het is volbracht. Op 76-jarige leeftijd heeft de Bielefelder historicus Hans-Ulrich Wehler het vijfde en laatste deel van zijn 'Deutsche Gesellschaftsgeschichte' afgerond. Het misschien wel meest ambitieuze soloproject uit de naoorlogse Duitse geschiedschrijving is compleet, en Wehler treedt definitief toe tot de Galerij der Groten – zo hij daar niet al lang verkeerde.

(28 augustus 2008) Politicoloog Marc Drögemöller schreef een proefschrift over 45 jaar samen- en tegenwerking tussen de SPD en de PvdA. ‘Zwei Schwestern in Europa’ is een prachtig eerbetoon aan de relatie tussen twee ongelijke zusters.

(29 mei 2008) Is Duitsland eindelijk een land als alle andere? Het lijkt er haast op – in ieder geval in de ogen van de Nederlanders – sinds het land zich twee jaar geleden frivool als nooit tevoren toonde tijdens het WK in eigen land. Dit ‘nieuwe’ Duitsland vormde de aanleiding voor drie gelijktijdig uitgekomen boeken

(26 mei 2008) Het boze boekje ‘Unser Kampf 1968’ is een echte Götz Aly. Een vlot geschreven strijdschrift met een stevige hypothese en het nodige nieuwe bronnenmateriaal. Maar juist de grote hypothese – dat de 68’ers in de traditie van de nazi’s stonden – overtuigt het minst.

(29 april 2008) Striptekenaar Marvano bracht in 2007 een striptrilogie uit over de geschiedenis van Berlijn. De 54-jarige Belg heeft een fascinatie voor geschiedenis. Hij ergert zich aan de “hersenverweking in de huidige maatschappij” en wil zijn lezers aan het denken zetten.

(18 april 2008) Vorig jaar verscheen een verassend leuk boekje, waarin vijftig klassieke studies van de Duitse contemporaine geschiedschrijving opnieuw worden besproken. Wie in het woud van publicaties over de Duitse twintigste eeuw snel de legendarische mijlpalen bij de hand wil hebben, wordt hier op zijn wenken bediend.

(10 april 2008) In ‘Die Wohlgesinnten’ beschrijft de Frans-Amerikaanse auteur Jonathan Littell de gruwelen van de Holocaust vanuit het perspectief van de fictieve SS-er Max Aue. Diens perverse gedachtewereld voegt echter weinig toe aan wat er al over de nazi-barbarij is geschreven.

(26 maart 2008) Rudolf Maas was achttien toen hij als Duitse soldaat naar het oostfront werd gestuurd. Hij overleefde bijna vijf jaar in Russisch krijgsgevangenschap. Maas schreef er een boek over, het prachtige ‘De oorlog die langer duurde’.

(6 maart 2008) Pehnts tweede in het Nederlands vertaalde roman 'Huis van de schildpadden' is ontroerend, droevig en serieus. Ze vertelt over het leven achter de draaideur van het bejaardentehuis, de laatste halte voor het einde van het leven.

door Annabelle Arntz

Over leven en dood
De meesten komen in het weekend, keurig gekapte dochters en zonen, kleinkinderen in zondagse kleren. Bezorgdheid en schuldgevoel voeren hen naar het tehuis waar bejaarde ouders hun dagen slijten tussen tafeltje-dek-je en de avondboterham. Ernst gaat altijd doordeweeks naar zijn vader, op dinsdag. Dat is ook de vaste dag van Regina, die haar moeder steevast vruchtensap brengt, en soms een bloemetje. Na het bezoek roken Ernst en Regina samen schuldbewust een sigaret op de parkeerplaats. Verrast door de gedeelde wanhoop, beginnen ze een hartstochtelijke verhouding. Maar is gezamenlijk tekortschieten wel een goede basis voor een relatie? 


"Het zich steeds wanhopiger ontwikkelende liefdesverhaal heeft ook zijn tragi-komische momenten, maar het krachtigst is 'Huis van de schildpadden' in de scènes in het bejaardentehuis. Pehnt [...] werkt met een truc: zij kent de gedachtes van alle personages en door dit perspectief kan zij in een licht spottende toon alle akeligheden van het dagelijkse leven blootleggen, de overbelasting en de wantoestanden op alle fronten. In een paar woorden wordt de bejaardentehuiswereld zo aanschouwelijk dat, wie ooit in een tehuis is geweest, gelijk weer de perzikgeur van luchtverfrisser in de neus heeft, die nog jaren elke yoghurt met dit aroma zal bederven." (Der Spiegel, 7/2006) 

'Huis van de schildpadden' is een deprimerende roman van zachte geluiden. Hij gaat meedogenloos over het einde van het leven achter een draaideur. Maar hij laat ook zien dat het leven aan de andere kant hiervan ook bij dit arrangement van buitensluiting betrokken is. Van Huis Ulmen gaat, net als van een zwart gat, een invloedssfeer uit die het dagelijkse leven met zijn beroepsmatige en familiaire inspanningen alle verstand ontneemt." (taz, 04.10.2006) 

"Met diepe bekoorlijkheid verweeft Annette Pehnt in haar eerste twee romans het romantische met het realistische element, het speelse, wonderlijke met het concrete, nuchtere. [...] In de beschrijving van Huis Ulmen gaat zij met deze liefde voor het vertellen door, met een verschil: hier wordt van de pittoreske potsierlijkheid afstand gedaan. De stijl is van een geduldige, onverbiddelijke accuratesse, die alle troosteloosheid opzuigt zoals de heer Lukan de geur van boterkoek. (Frankfurter Allgemeine, 27.01.2007) 

Lees hier volgende week het interview van redacteur Bas de Rue met Annette Pehnt over haar nieuwe boek!

Annette Pehnt 'Haus der Schildkröten'
Piper Verlag, München 2006, € 16.90
ISBN-13  9783492049382 ISBN-10  3492049389 

Annette Pehnt 'Huis van de schildpadden'
Uitgeverij Contact, Amsterdam 2008, € 19,90
ISBN 9789025420994

In de rubriek LEES! brengt de redactie regelmatig Nederlandse vertalingen van Duitstalige auteurs of boeken over Duitsland onder de aandacht.

Veel leesplezier!

Heeft u vragen of reacties, dan kunt u deze mailen naar Annabelle Arntz.

(21 februari 2008) Vijf verschillende Duitslanden leerde de Amerikaans-Duitse historicus Fritz Stern in zijn leven kennen. In zijn memoires beschrijft hij de tragische geschiedenis van zijn vaderland aan de hand van zijn persoonlijke herinneringen.