Hij had componist, musicoloog of literatuurcriticus kunnen worden, maar in het naoorlogse Duitsland werd hij toch vooral bekend als filosoof en socioloog; als een kritische, linkse intellectueel die veelvuldig deelnam aan het openbare debat. En eigenlijk was hij steeds alles tegelijk, want echt kiezen wilde hij niet. Hij was zowel kunstenaar als geleerde, musicoloog en hoogleraar in de filosofie en sociologie, schrijver van essays over literatuur en een waakzame waarnemer van de ontwikkelingen in de Bondsrepubliek tijdens de jaren vijftig en zestig. Dit maakte hem tot een van de meest invloedrijke intellectuelen in West-Duitsland.